ഭ്രാന്ത് ...!

വേർപാടു നൽകിയ മുറിപ്പാടുമേന്തി ഞാൻ
നഷ്ട സ്വപ്നങ്ങളിൽ എന്തോ തിരയുന്നു ...
ഒരു നിഴൽ പോലെന്റെ ചാരേ ഗമിക്കുന്ന ,,
നിദ്രാവിഹീനതയിലെന്തോ തിരയുന്നു..!
ഓർമ്മകൾ തൻ ശരശയ്യയിൽ ഞാനിന്ന്...
നൊമ്പരപ്പൂക്കളെ വാരിപ്പുതക്കുന്നു ..
തെക്കു നിന്നേതോ കാറ്റടിച്ചിന്നെന്റെ...!
ചെവികളിലാസുര താളം മുഴക്കുന്നു ...
വിഷാദഗ്രസ്തമൊരു മയക്കത്തിലാഴവേ..
ഞെട്ടിയുണർത്തുന്നു.. മുനയുള്ള മൗനങ്ങൾ
ഭൂതകാലത്തിനു മപ്പുറത്തേക്കെന്റെ ..!
പ്രാണനെയാരോ വലിച്ചിഴച്ചീടുന്നു ...
നോവിന്റെയാഴിയിന്നെന്നെ വിളിക്കുന്നു
ഓർമ തൻ മുത്തുകൾ വാരിയെടുക്കുവാൻ ...
ഏതോ ഭ്രാന്തൻ കിനാവിന്റെ തീരത്തു...
മൃത്യുവെ തേടി ഞാൻ ഭ്രാന്തമായുഴറുന്നു
പരിത്യക്തപഥികനായ് ഞാനിന്നുമുഴറുന്നു..
എവിടെ തുലച്ചെന്റെ പ്രാണന്റെ പ്രാണനേ..
മരണത്തിൻ താഴ്വരയിലൂടിന്നു ഞാനെന്റെ
പ്രാണന്റെ പാതിയെ തേടി നടക്കുന്നു ...!!

ശവങ്ങൾ ..!

ഇന്നീ മഴക്കൊപ്പം ഒലിച്ചു പോകട്ടെയെൻ നാമം
ജീർണിച്ച ജീവനേ...! ഓർക്കുവാൻ എന്തുള്ളൂ
ഇനി.... മരിച്ചവരല്ലോ..ഓർമകൾ എല്ലാം
മരുവിലേക്കൊഴുകുന്ന പുഴ പോലെയിന്നെൻ
ജീവന്റെ ഉറവകൾ വറ്റിടുമ്പോൾ
അതിമോഹമില്ലെനിക്കിനിയും ജീവിച്ചീ ,,,,,
അകലങ്ങളൊക്കെയും കീഴടക്കാൻ...
എന്റെ ശവം പോങ്ങുതടിയാക്കി തുഴയുക നീ ..
കൈകൾ തളർന്നു താഴ്വോളം തുഴയുക..
എന്റെ മൃതിയിൽ..... വിരൽ മുക്കി നീ ...
കനല് കെട്ട നിൻ നിൻ കണ്കൾ എഴുതുക ..!
ഇനി എന്നും ഞാനീ ഭ്രാന്താലയത്തിൽ
എന്നെ ചങ്ങലയ്ക്കിട്ട രാത്രികളിൽ
മരിക്കും സ്മൃതികളില്‍ ജീവിച്ചിടട്ടെ ...

നഷ്ടവസന്തം..!

"മനസ്സിന്റെ ചില്ലയിൽ ഇപ്പോൾ അക്ഷരങ്ങൾ തളിര്ക്കുന്നില്ല അക്ഷരങ്ങളുടെ തുഞ്ചത്ത് കവിതകൾ വിരിയുന്നുമില്ല"..!!!

ചക്രവാളം ..!

സങ്കട പേമാരി നനയുവാനായെന്നെ ..
ഒറ്റക്ക് വിട്ടു നീ ദൂരെ മറഞ്ഞുപോയ്‌
നൊമ്പരക്കടലിലൂടൊറ്റക്ക് തുഴയുവാൻ
എന്തിനീ ജീവിതം ബാക്കി വച്ചു..!

നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളിൽ കാണുന്നു ഞാനിന്ന്
ശബളമോഹങ്ങൾ തൻ വ്യർഥതയും
ഒടുവിലെൻ പ്രാണനെ ദുഃഖത്തിലാഴ്ത്തി നീ ...
വിട പറയാതെ നടന്നു മറഞ്ഞതും ...

കാതങ്ങളെത്ര കഴിഞ്ഞു പോയെങ്കിലും
ദശകങ്ങളെത്ര കൊഴിഞ്ഞു വീണെങ്കിലും
മായില്ല ..മായില്ല ..നിന്നുടെ രൂപവും
പ്രാണനിൽ ചോര പൊടിഞ്ഞൊരാ സന്ധ്യയും.!

ഓരോരൊ സന്ധ്യയും മറയുമ്പോഴും .. എന്നെ
കാത്തു നിൽക്കുന്നു നീ ചക്രവാളങ്ങളിൽ ..
ഇനിയുമെൻ പ്രാണന്റെ കൂട്ടായ് വരാനൊരു ..
പുതിയൊരു ജന്മത്തിൻ പുലരി വിടരുവാൻ ..!

അപഥസഞ്ചാരി ..!

ഒരായിരം വണ്ടുകൾ മൂളുന്നു ചെവികളിൽ
പ്രജ്ഞയിലാരോ നഖമിട്ടുരസ്സുന്നു..
അപഥ സഞ്ചാരിതൻ വികൃത ഭാവനയിൽ
പിരിയുന്ന നിൻ മുഖം തെളിയുന്നു പിന്നെയും..
വിഫലമാം സ്വപ്‌നങ്ങൾ തൻ രേതസ്സിലെങ്ങൊ..
തെളിയാതെ പോയൊരു ചിരകാല സൗഹൃദം,
പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങൾക്കണിയറയിൽ വീണ്ടും
തിറ കെട്ടിയാടുന്ന കരാള രൂപങ്ങൾ..!
വികൃതാക്ഷരം കൊണ്ട് ഞാൻ വരച്ചിട്ടൊരു
പ്രിയമുള്ള നാമവും തിരകൾ മായ്‌ക്കുന്നുവോ..
ഇനിയെന്തുണ്ട് ഓർമിക്കുവാൻ.......!
അടരുന്ന നിൻ മിഴിനീർക്കണങ്ങൾ ,
അധരങ്ങൾ കൊണ്ടൊപ്പുവാൻ മടിച്ചോരീ
പാഴ് ജന്മത്തിന്റെ തീരാത്ത ശോകങ്ങൾ ..,
നഗര രാത്രികൾ വിഷം നിറയ്ക്കുമീ സിരകളിൽ
ബോധക്ഷയത്തിന്റെ നിർവികാരങ്ങളിൽ
അപഥസഞ്ചാരത്തിൻ ചെളിക്കുണ്ടുകളിൽ
തളച്ചിടട്ടെ ഞാൻ.. സ്പന്തം മടങ്ങട്ടെ ...!

ഉപരതി..!

കനകാംബരത്തിൻറെ കറുകക്ക്..
അരുണാഭ ചൂടിയണയും,,
പ്രിയപ്പെട്ട സ്വപ്നമേ...
നീയുമിനി പൊയ്ക്കൊൾക .!
ഭൂതകാലത്തിന്‍ കാതിങ്കല്‍
ശ്വാസനാളമെരിഞ്ഞു തീരുമ്പോള്‍
നെഞ്ചിലെ കടും തുടിയില്‍
ഓര്‍മ്മകളുറഞ്ഞു തുള്ളുന്നു..
മജ്ജവാര്‍ന്നൊരു എല്ലിന്റെ കൂട്ടിൽ..
വെറുതെ തുടിക്കും ഹൃദയം നിലക്കേ..
ആത്മാവിനു വേണമൊരു..
തണുത്തുറഞ്ഞ ചുംബനം ..!
അനുരാഗമേ വേണ്ട വേണ്ട ...
മരണം തന്നെ മധുരമന്ത്രാക്ഷരം...!

യാത്രാമൊഴി.

ഞാൻ ഏകാന്ത പഥികൻ,,
ശൈശവം വൃണാവൃതം..
ഇരുളിൻ ഏകാന്തതയിൽ
വിടർന്നൂ ശുഷ്കമായ്...!
തളിരിടുവാൻ വെമ്പിയോ
ശൂന്യം നിഷ്കരുണം ഫലം
ചന്ദ്രന് കറുപ്പിന്റെ ചാന്ദന
നെടുവീർപ് മാത്രം അവശേഷിക്കവേ ..
ചാരെ വിടരുന്നു ..പൂക്കുന്നു.
ഇല...തളിർക്കുന്നു പച്ചയായ്
ഞാനോ...? പറയരുത് ..!
ദംഷ്ട്രകളാല്‍ കരളറുക്കുന്നു വേദന ...!
വെണ്ണീര് മൂടിയ കനലുപോല്‍..
ഓർമ്മകൾ മരിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ..
വിധിയറിയാതെ കണ്ട കനവേ...
നിനക്കേകട്ടെ..യാത്രാമൊഴി...!